Progor Caps 56x300mg

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Patiënten die met β -blokkers worden behandeld en patiënten met geleidingsstoornissen (bradycardie, bundeltakblock, 1ste-graads atrioventriculair block waargenomen op ECG, verlengd PR-interval) mogen slechts met Progor behandeld worden na een diepgaand onderzoek omwille van het risico op verergering van ernstige bradyaritmie.

Dit geneesmiddel dient met voorzorg te worden gebruikt bij patiënten met leverinsufficiëntie. Afwijkingen van de leverfunctie kunnen optreden gedurende de behandeling. De hogere dagelijkse doses van Progor 300 mg en 360 mg mogen niet worden toegediend aan patiënten met renale en/of hepatische insufficiëntie en aan bejaarde personen (verlengde eliminatiehalfwaardetijd) aangezien er geen enkele studie beschikbaar is, waarbij het gebruik van dergelijke doses bij deze categorie patiënten werd onderzocht. De contra-indicaties en gebruiksvoorzorgen moeten aandachtig bekeken worden (voornamelijk de hartslag) en gecontroleerd worden bij het begin van de behandeling. Bij patiënten die op lange termijn met ciclosporine worden behandeld, dienen de plasmaconcentraties van ciclosporine te worden gecontroleerd bij het begin of de stopzetting van de toediening van diltiazem, of wanneer de dosis diltiazem gewijzigd wordt. Een abnormaal korte gastro-intestinale transittijd zou een onvolledige vrijstelling van de inhoud van de gelules kunnen teweegbrengen, bijvoorbeeld bij chronische aandoeningen die vergezeld gaan van diarree, zoals de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa. Bijzondere voorzorgen moeten worden genomen bij patiënten met een verminderde linkerventrikelfunctie (risico op verergering). Gevallen van acuut nierfalen, als gevolg van verminderde renale perfusie, werden gemeld bij patiënten met een bestaande hartziekte, met name verminderde linkerventrikelfunctie, ernstige bradycardie of ernstige hypotensie. Zorgvuldige monitoring van de nierfunctie wordt aanbevolen. Voor een algemene verdoving, moet de anesthesist op de hoogte worden gebracht van een behandeling met diltiazem. Een vermindering van de cardiale contractiliteit, de conductiviteit, de automatische ontlading en vasculaire dilatatie, die geassocieerd zijn met anesthesie, kunnen versterkt worden door calciumantagonisten. Calciumantagonisten, zoals diltiazem, kunnen gelinkt worden aan stemmingswisselingen waaronder depressie. Net als andere calciumantagonisten, bezit diltiazem een inhibitorisch effect op de intestinale motiliteit. Daarom is waakzaamheid geboden bij patiënten die een risico op darmobstructie vertonen. Residu's van de tabletten van verlengde afgifte kunnen terechtkomen in de feces: dit heeft geen klinische gevolgen. Sucrose Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie, glucose-galactose malabsorptie of sucrase-isomaltase insufficiëntie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.

• Angina pectoris
• Lichte tot matige arteriële hypertensie

Welke stoffen zitten er in dit medicijn?  De werkzame stof in dit medicijn is diltiazemhydrochloride 120/180/240/300/360 mg.  De andere stoffen in dit medicijn zijn: sucrosestearaat – microkristallijne cellulose – polyvidon – magnesiumstearaat – talk – titaandioxide – hypromellose – polysorbaat 80 – polyacrylaat dispersie 30 % - simeticone emulsie – gelatine.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd. Uit voorzorg gecontra-indiceerde associaties:  Bij dieren werden continu gevallen van dodelijke ventriculaire fibrillaties waargenomen bij intraveneuze toediening van verapamil en dantroleen. De associatie van een calciumantagonist en dantroleen is dus potentieel gevaarlijk.  De simultane intraveneuze toediening van β-blokkers en diltiazem dient te worden vermeden, aangezien een additief effect op de sino-atriale en atrioventriculaire geleiding en op de ventriculaire functie kan optreden. Een dergelijke associatie vereist een elektrocardiografisch onderzoek, in het bijzonder bij het begin van de behandeling.  Gelijktijdig gebruik met ivabradine is gecontraïndiceerd te wijten aan het additioneel hartfrequentie verlagend effect van diltiazem met ivabradine (zie rubriek 4.3).  Diltiazem (een matige CYP3A4-remmer) kan de plasmaconcentraties van lomitapide verhogen via CYP3A4-remming, wat leidt tot een verhoogd risico op toename van leverenzymen (zie rubriek 4.3). Associaties die gebruiksvoorzorgen eisen:  Zoals ook geldig voor andere calciumantagonisten, mag de mogelijkheid van een additief effect bij gebruik van diltiazem met geneesmiddelen die een bradycardie kunnen uitlokken of met antiaritmica (vb. amiodarone), of andere antihypertensiva, niet uit het oog verloren worden. Een dergelijke associatie vereist een klinisch en elektrocardiografisch toezicht, in het bijzonder voor bejaarde patiënten en wanneer een hoge dosis wordt gebruikt.  De inhalatie van verdovingsmiddelen dient met voorzorg te geschieden gedurende de behandeling met diltiazem.  Tri/tetracyclische antidepressiva en neuroleptica kunnen het antihypertensief effect van diltiazem verhogen, terwijl het simultaan gebruik van lithium en diltiazem een neurotoxiciteit kan uitlokken (extrapyramidale verschijnselen).  Rifampicine en andere inductoren van hepatische enzymen kunnen de biologische beschikbaarheid van diltiazem verlagen, De patiënt moet onder toezicht geplaatst worden bij aanvang of beëindiging van een behandeling met Rifampicine.  Hoge doses vitamine D en/of calciumzouten kunnen de respons op diltiazem, door verhoging van de serumconcentratie van calcium, verlagen.  Diltiazem wordt gemetaboliseerd door het CYP3A4 en zou, door competititeve inhibitie van het CYP3A4, de farmacokinetiek van andere geneesmiddelen die door dit enzym gemetaboliseerd worden, kunnen beïnvloeden. Diltiazem vertraagt de metabolisatie van buspiron, carbamazepine, cisapride, methylprednisolon, tacrolimus en theofylline die door CYP3A4 worden gemetaboliseerd.  Wat statines betreft: diltiazem is een inhibitor van CYP3A4. Het is aangetoond dat diltiazem het AUC van sommige statines significant verhoogd. Daarom kan het risico op myopathie en rhabdomyolyse, veroorzaakt door CYP3A4 gemetaboliseerde statines, verhoogd worden wanneer deze gelijktijdig met diliazem worden ingenomen. Wanneer dat mogelijk is, zal er een statine dat niet door CYP3A4 gemetaboliseerd wordt, gebruikt worden met diltiazem. Anders zal een toezicht op de tekens en symptomen van myotoxiciteit nodig zijn.  Daarnaast kunnen de inhibitoren en de inductoren van CYP3A4 de farmacokinetiek van diltiazem beïnvloeden. Een matige stijging (minder dan twee maal) van de plasmaconcentratie van diltiazem werd waargenomen wanneer diltiazem gelijktijdig werd toegediend met sterke inhibitoren van CYP3A4. Een gelijktijdige toediening van diltiazem met een inductor van CYP3A4, kan een vermindering van de plasmaconcentratie van diltiazem veroorzaken.  Diltiazem verlengt het sedatief effect van midazolam en van triazolam door metabolische interactive (verhoging van hun plasmaconcentraties) , en vermindert de klaring van nifedipine met 50 %. Diltiazem kan de concentratie van het circulerend digitoxine verhogen en de biologische beschikbaarheid van impramine met 30 % doen stijgen, waarschijnlijk door een inhibitie van de metabolisatie gedurende de eerste passage.  Diltiazem werd zonder gevaar gebruikt in combinatie met diuretica, inhibitoren van het conversie�enzym en andere antihypertensiva. Het is aanbevolen om regelmatig toezicht uit te oefenen op de patiënten die dergelijke associaties krijgen.  De associatie van diltiazem met β-blokkers zoals prazosine dient gepaard te gaan onder strikt toezicht, aangezien er met deze associatie een mogelijkheid is tot synergie van het hypotensief effect.  De bloedconcentraties van carbamazepine, ciclosporine, theofylline en fenytoïne kunnen worden verhoogd bij gelijktijdige toediening van diltiazem.  Zoals andere calciumantagonisten, kan diltiazem de plasmaconcentratie van digoxine lichtjes verhogen.  Bij patiënten die gelijktijdig H2-antagonisten (cimetidine, ranitidine) krijgen, kan een stijging van de concentratie van diltiazem optreden. Voorzichtigheid is dus geboden bij patiënten die deze medicatie innemen. De dosering zal indien nodig worden aangepast  De nitraatderivaten verhogen de hypotensieve werking van diltiazem met mogelijke lipothymie. Bij patiënten onder calciumantagonisten dient het voorschrijven van nitraatderivaten aan de hand van geleidelijk toenemende doses te gebeuren.  De behandeling met diltiazem wordt zonder probleem gehandhaafd gedurende anesthesie, maar diltiazem kan de werking van curarepreparaten en van middelen die de neuromusculaire depolarisatie blokkeren, potentialiseren. De anesthesist dient dus te worden ingelicht omtrent het feit dat de patiënt met een calciumantagonist behandeld wordt.  Corticosteroïden: inhibitie van het metabolisme van methylprednisolone en P-glycoproteïne: de patiënten moeten vanaf het begin van de behandeling opgevolgd worden. Indien nodig kan de dosering van methylprednisolone worden aangepast.

1. Mogelijke bijwerkingen

Zoals elk medicijn kan ook dit medicijn bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

Volgende frequenties worden gebruikt wanneer het van toepassing is:

Zeer vaak: kunnen optreden op bij meer dan 1 op de 10 mensen

Vaak: kunnen optreden bij tot 1 op de 10 mensen

Soms: kunnen optreden bij tot 1 op de 100 mensen

Zelden: kunnen optreden bij tot 1 op de 1000 mensen

Zeer zelden: kunnen optreden bij tot 1 op de 10.000 mensen

Niet bekend: frequentie kan niet worden opgemaakt uit de beschikbare gegevens

Zeer

vaak Vaak Soms Zelden Onbepaalde frequentie

Hematologische

en lymfatische aandoeningen

Thrombocytopenie, Adenopathie, Eosinofilie

Psychische aandoeningn

Nervositeit, Slapeloosheid Stemmingswisselingen (waaronder depressie), Hallucinaties

Zenuwstelsel- aandoeningen

Hoofdpijn, Vertigo Extrapiramidaal syndroom, Syncope, Amnesie, Slaperigheid, Tremor, Paresthesieën

Hartaan- doeningen

Atrioventriculair blok (van 1ste, 2de

of 3de graad); mogelijk een blok

van een vertakking), Palpitaties

Bradycardie

Oedeem, Sinoatriale blok, Sinovetriculaire blok, Congestief hartfalen, Angina pectoris, Hartritmestoornis, Vermindering van de linkerventrikel- functie

Vaataan- doeningen

Flushing Ortostatische hypotensie Vasculitis (waaronder leukocytoclastische vasculitis)

Maagdarm- aandoeningen

Constipatie, Dyspepsie, Maagpijn, Misselijkheid Braken, Diarree

Droge

mond

Tandvleeshyperplasie, Buikpijn, Gingivitis

Lever- en galaandoeningen.

Verhoging van de leverenzymen (AST, ALT, LDH, ALP) Hepatitis

Zeer

vaak Vaak Soms Zelden Onbepaalde frequentie

Huid- en onderhuidaan- doeningen

Erythema Urticaria

Lichtgevoeligheid (waaronder lichenoïde keratosis in de zones die blootgesteld zijn aan de zon),

Angioneurotisch oedeem, Rash, Erythema multiforme (waaronder het Steven- Johnsonsyndroom en toxische epidermale necrolyse),

Zweten, Exfoliatieve dermatitis, Algemene acute puisterige huiduitslag,

Occasionele oppervlakkige

huiduitslag met of zonder

koorts, Petechiae, Pruritus, Lupusachtig syndroom.

Aandoening aan de voortplatings- organen en de borst

Gynecomastie, Impotentie, Seksuele stoornissen

Algemene aandoeningen en toedieningsplaatss toornissen

Perifeer oedeem Malaise

Vermoeidheid, Asthenie, Loopstoornis

Aandoeningen aan het oor en labyrint

Oorsuizen

Aandoeningen aan het metabolisme en de voeding

Anorexia, Hyperglycemie

Onderzoeken Gewichtstoename

Aandoeningen aan de ademhaling, borst

en mediastinum

Dyspnee, Bloedneus, Verstopte neus.

Oogaan- doeningen

Amblyopie, Oogirritatie

Systemische aandoeningen en aandoeningen aan de spieren en het skelet

Botpijn, Spierpijn

Wanneer mag u dit medicijn niet gebruiken?

 U bent allergisch voor diltiazemhydrochloride of een van de stoffen in dit medicijn. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter.

 Als u hartritmestoornissen (bradycardie) hebt, in het bijzonder bij een hartslag van minder dan 40 slagen per minuut;

 Als u lijdt aan sinusale disfunctie zonder pacemaker;

 Als u hartinsufficiëntie hebt met of zonder longstuwing;

 Als u een myocardinfarct met complicaties hebt gehad;

 Als u een longstuwing (al dan niet gepaard gaande met hartinsufficiëntie) hebt;

 Als u hypotensie hebt;

 Als u een cerebrovasculair accident of een cardiale shock hebt gehad;

 Als u een instabiele angina pectoris hebt;

 Als u een intoxicatie met digitalispreparaten;

 Indien U reeds een medicijn neemt met ivabradine voor de behandeling van bepaalde hartaandoeningen.

 U gebruikt al een geneesmiddel dat lomitapide bevat en dat wordt gebruikt voor de behandeling van hoge cholesterolwaarden (zie rubriek "Gebruikt u nog andere geneesmiddelen?").

Zwangerschap Diltiazem kan de contractiliteit van de uterus onderdrukken. Er is geen afdoend bewijs dat dit de arbeid bij de bevalling zou verlengen. Bij de foetus kan een risico op hypoxie optreden in geval van hypotensie bij de moeder en in geval van afname van de uterusdoorbloeding ten gevolge van een herverdeling van de bloedstroom door de perifere vasodilatatie. Bij proefnemingen op het dier is dit geneesmiddel teratogeen gebleken bij bepaalde diersoorten. Bij gebrek aan bewijzen van veiligheid, is Progor tegenaangewezen bij de zwangere vrouw of bij de vrouw met een kans op zwangerschap. In dat geval moet men adequate contraceptiemiddelen gebruiken om elk risico op zwangerschap voor en na de behandeling te vermijden. Borstvoeding Diltiazem wordt geëxcreteerd in de moedermelk aan concentraties die gelijk zijn aan deze van het serum. Indien het gebruik van diltiazem als noodzakelijk wordt beschouwd, dient een andere wijze van voeding voor de zuigeling te worden ingesteld.

Hypertensie

• Startdosering: 180 mg, 1 x /dag.
• Onderhoudsdosis: 240 - 360 mg, 1x /dag
• Max. 360 mg /dag.

Angina pectoris

• Startdosering: 180 mg, 1 x /dag
• Max. 360 mg /dag

Toedieningswijze

• De capsule zonder kauwen met een glas water innemen
• Voor of tijdens de maaltijd, dagelijks op ongeveer hetzelfde uur